11 Kasım 1944 yılında doğan Kemal Sunal, üç çocuklu bir ailenin en büyüğüdür. Çok çekingen bir yapıya sahip olmasının yanında bazı zamanlarda dış dünya ile irtibatını keserek kendi iç dünyasına dönüyordu. İlkokul zamanlarında bu çekingenliği devam etse de liseye geçtiğinde bundan kurtularak daha sosyal biri olmaya başlamıştır. Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo Televizyon ve Sinema Bölümünü okurken 12 Eylül zamanlarında okulu bırakmak zorunda kalmıştır. Daha sonra ise profesyonel bir şekilde oyunculuk yapmaya başlamıştır. Bu oyunculuk hayatı sırasında ise birçok repliği ve sözleri günümüzde popüler haline gelmiştir. Kemal Sunal replikleri ve sözleri:

• Ben bir balon değilim. Öyle çıkanlar var ve ayakta kalmak için her gün TV’de görünmek zorundalar. Ama benim böyle bir şeye ihtiyacım yok çünkü ben sırtımı halka dayamışım.
• Diyeceğim herkes herkese bir kazık atıyor, sonra kendi canı şu kadarcık yandı mı veryansın ediyor, basıyor yaygarayı. Hepimiz birbirimize bir kazık atarsak nasıl düzelir bu işler? Ben derim ki karşılıklı olarak saygılı olalım haklarımıza.
• Duygulu ve hassas bir insanımdır. Başkalarının üzerinde bile durmayacağı olaylar, beni çok etkileyebilir. Bir çocuğun ağlamasına ya da bir kedinin açlığına, kısaca tüm canlıların çaresizliğine, umutsuzluğuna onlardan fazla üzülürüm. Doğal olan da bu. İnsanları güldürmek için, acılarına da ağlayabilmek gerek.

• Parka gidecekmiş iki gözümün çiçeği.
• Aşk kalbimi yakan volkan gibidir, en sevdiğim tatlı kazandibidir. Leyla sev beni, sokma müşküle, seninle kaşık atalım iki tabak keşküle.
• Ben de sevilmeyecek adam değilim, güzel adamım bir kere.
• Türkiye’nin okuyan insana ihtiyacı var okumayana değil Bunu bildiğim için üniversiteyi 27 senede bitirdim.
• Hiçbir şeyden çekmedik, namuslu gibi görünen namussuzlardan çektiğimiz kadar.