Sevilen kitap cümleleri, okuduğum kitaplar içerisinde en çok beğendiğim kısımları kapsamaktadır. Bu cümleler bazı zamanlar hissettiklerimi anlatırken bazı zamanlar bana yön veren kelimelerden oluşmaktadır.
Mavi bir renkten fazlası bence, sonu olmayan bir gökyüzü… Umut dolu bir deniz…
Cemal Süreya
-İnsanlarınsa hiçbir şeyi anlayacak vakitleri yoktur. Her şeyi dükkandan hazır alırlar. Ve arkadaşlar dükkanlarda satılmadığı için de insanların arkadaşları yok artık.
-Çölü güzelleştiren şey, Bir yerinde bir kuyunun gizlenmiş olmasıdır.
-Kişinin kendisini yargılaması, başkasını yargılamasından çok daha zordur. Eğer kendini doğru bir biçimde yargılamayı başarırsan, gerçek bir bilgesin demektir.
-“Küçük Prens yine konuşmaya başladı:
‘İnsanlar nerede? Çölde biraz yalnızlık duyuyor kişi…’
‘İnsanların arasında da yalnızlık duyulur’ dedi yılan.”
–Ben iç dünyama dönüyorum. Orada hayal kırıklığına yer yok.
–Gülümseyeceksin, bekleyeceksin.. ve hiçbir zaman ümide kapılmayacaksın.
–Artık yaşamak istemiyorum Olric. Onların istediği gibi yaşamak istemiyorum.
–Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım, mürekkeple yazmışlar; oysa ben kurşun kalem silgisiydim, azaldığımla kaldım.
Oğuz Atay Tutunamayanlar
- ”Ben böyleyim işte!” dedi. “Ben garip bir kadınım. Benimle ahbaplık etmek isterseniz birçok şeylere tahammüle mecbur kalacaksınız.
- Onların beni anlamalarına imkan yoktu. İzahat vermeye de asla mecbur değildim.
- İçimde, bir yolculukta tanışıp alıştığım, fakat pek çabuk ayrılamaya mecbur olduğum bir insana veda eder gibi bir his vardı..
İnsan tahammül edemeyeceğini zannettiği şeylere pek çabuk alışıyor ve katlanıyor. Ben de yaşayacağım… Ama nasıl yaşayacağım!.. Bundan sonraki hayatım nasıl dayanılmaz bir işkence olacak!.. Ama ben dayanacağım… Şimdiye kadar olduğu gibi…
Kalemimden Duygular 
kalemimdenduyg1 için bir cevap yazın Cevabı iptal et