Yeni bir dönemi başladı ömrümün

Annemsiz dönemi

Anne kelimesini kullanamayacağım artık

Geri gelebileceği bir yere gitmedi

Kader çok gördü bana annemi

Onu ne kadar sevdiğimi söyleyemeyeceğim artık

Ne kadar özlediğimi bilemeyecek

Aklıma geldiğinde nasıl yutkunamadığımı göremeyecek

Ondan sonra hayatın ne kadar boş

Olduğunu bilmeyecek

Hayat doyasıya yaşadı annemi

Gençlik yılları anlattığı kadarıyla

Bende hep yirmili yaşlarımın annemi

Çocuklarıma anlatabileceğim kısa bir zaman

Fotoğraflardan gösterebileceğim

Nasıl güzel güldüğünü

Nasıl sevgi dolu olduğunu

Kocasına nasıl aşkla baktığını

Sadece fotoğraflardan görebilecekler

Ne yazık!

Yeni bir dönemi başladı ömrümün

Annemsiz dönemi

Artık kimse karşılıksız sevmeyecek beni

Dışarı çıkarken kimse üşürsün

Montunu giy demeyecek

Artık kimse hava tahminini tam tutturamayacak

Gözyaşlarım gereksiz biliyorum

Ne kadar ağlasam da geri gelmeyecek, farkındayım

Mantıklı olmaya çalışıyorum

Boğazımdaki düğüm gitmiyor..                       

Gitmeyecek..  Biliyorum..