İnsan tektir bence. Bir benzeri yok bana göre.. İradesi olan, kendi kararlarını kendisi verebilen. Duyguları, düşünceleri, zekâsı ile kimseye, hiçbir şeye benzemeyen..

Aslında birbirine de benzemez insan.. Herkes farklıdır bir yanındakinden. Parmak izi mesela bunun kanıtıdır. Garip bir varlıktır. Kendi düşünceleri olduğu halde hep başkalarının düşüncesi ile hareket eder. Kendi iradesine sahip çıkamaz ve her yaptığından pişman olur. Keşkeler ile yaşar ve hiçbir yanlıştan ders almamaya inat eder. Her yaptığından pişman olur. Böyle gariptir insan.

Âşık olunca mantığını bir kenara bırakıp hiç bitmeyecek gibi yaşar insan. Hep en zor en imkânsız olana verir kalbini. Ona değer verecek birini değil kıymetsiz hissettireceği arar temelinde.

Doğumundan ölümüne kadar bir yarış içinde olduğunu düşünüp hiç ne istediğine ne hissettiğine bakmaz.. Yarış içerisinde zamanla yorulur, tükenir. Aslında önemli olanın kendisi olduğunu anladığında ise çoktan ömür bitmiş olur.

Başkalarından gördüğü zorbalıklardan şikâyet ettiği halde aynı şeyi bir başkasına yapmaktan çekinmez. Haberleri izlerken bir olayla karşılaşınca ”Nerede bu insanlık” diye söylenirken kapısının önünde yaşananlara gözlerini kapatır insan.

Hiç ölmeyecek gibi plan üstüne plan yapar. İş işten geçince anlar gerçeği. Gariptir insan. Ne istediğini bilmez hiçbir zaman. Her insan özelinde keşfedilmesi gereken bir kıta gibidir.