Kardeşimin Hikayesi, Zülfü Livaneli’nin en sevilen kitaplarından biridir. Kitapta bütün hikâye sakin bir köydeki genç kadının cinayete kurban gitmesi ile başlamaktadır. Gerçek bir hikâyeden esinlenen Zülfü Livaneli, duygusallık ve duygusuzluğun aşırıya kaçınılmasında ne olacağını öne sermektedir. Sürükleyici ve akıcı bir dile sahip olan Kardeşimin Hikayesi kitabı muhteşem bir final ile sona ermektedir.

Altını Çizdiklerim

• Hayatın Özü, büyük sırrı; olmazsa olmazı: Unutmak. Eğer unutmak diye bir şey olmasaydı, yaşam da olmazdı. İnsan, unutmadan hayatını sürdüremez.
• Ama inan bana, insanların çoğunun ruhu, bedeninden önce çürür.
• İnsan hiçbir umut beslemediği zaman durumu kabullenebiliyor ama kapkara bulutlar arasında iğne ucu kadar kendini gösteren bir güneş ışını belirince bütün dünyası o ışığa bağlı oluyor.
• Aşk denen şey bazen yürür, bazen uçar; bazen koşar biriyle birlikte, bir başkasıyla ölümcül yürüyüşe çıkar, üçüncüyü buzdan heykele çevirir, dördüncüyü atar alevlerin içine. Birini yaralar, öldürür ötekini.
• İnsanın geçmişini araştırması acı veren bir deneyimdi. Mutlu olabilmenin tek şartı “unutmayı” başarabilmekti.