Poyraz Karayel sözleri, internet mecrasında en çok aranan cümlelerdir. Birçoğu diziye özgü olsalar da bazıları kitaplardan alıntılanmaktadır.

• Bir kalbi bir kere kırarsın anlarım. Seninki kalp kırmak değil artık cinayete tam teşebbüs.
• Bana her şeyin öğrenilerek yaşanacağını öğrettiler. Yaşanırken öğrenileceğini öğretmediler.
• Gökten bela yağdığını düşün, senin de kaçacak, saklanacak hiçbir yerin olmadığını düşün… İşte aşk böyle bir şey.

• Dünyada her sene satılan kitap sayısı yüzde on iki azalıyor. Üç nesil sonra Dostoyevski, Tanpınar’ı hiç duymamış hayatı Twitter’dan dizi takip etmek olan gençler sokakları dolduracak. Canlı bombalar bile daha az tehlikeli.
• Beni korkutan yokluğun değil ki. Beni korkutan yokluğuna alışmak.
• Aklın esir, ruhun köle, hayallerin mahkum. Sen mi özgürsün! Lan kendinize gelin be kendinize! Adamı deli etmeyin! Kime ne anlatıyorum ben! Kandırıyoruz! Özgürleştikçe köleleşiyoruz! Cep telefonlarınız, akbilleriniz, internetiniz var. Algınız yerle yeksan! Adına teknoloji denen uyuşturucunun müptelası olmuşsunuz! Filmleriniz pespaye! Romanlarınız barkodlardan ibaret! Şiirleriniz plastik!

• İnsanoğlunu ayakta tutan şey korkudur. İnsan demişler.. Bir parça et ve bolca endişeden oluşur.
• Gitmek ayrılık demek değildir, gitmek gitmektir. Ayrılık; ölümle eş anlamlı.
• Bir insan için en güzel vitamin kitaplardır. Onun böyle yapraklarını koklayacaksın o vitamini ciğerlerine çekeceksin. Ama biz n’apıyoruz. Yapmıyoruz. Ülkemiz sürekli kitaplar gazeteler basıyor. Biz o gazeteleri kahvaltı sofralarında üzerinde domates ve beyaz peynir yemek suretiyle heba ediyoruz. Ülkemiz dergiler basıyor bizim için. Biz onlardan leblebi külahı yapıyoruz… Ekonomimiz gelişiyor, ihracat gelişiyor, inşaat sektörü gelişiyor, biz gelişmiyoruz…
• Ya nasıl anlatsam. Küçük bir oda düşün. İçinde yüzlerce kitap… Hani o kitapların bir kokusu vardır. Sarar odayı. Çekersin içine… Sanki binlerce hayatı içine çekmişsin. Türk romanlarını düşün mesela… Attila İlhan’ı düşün, Ahmet Hamdi’yi gel oradan Oğuz Atay’a, Orhan Pamuk’ta bir dur, bir mola ver. Öyle işte…